“Genç yaşta alışkanlık kazanmanın önemi o kadar büyüktür ki.”

Vergilius bu dizede, insan karakterinin ve davranışlarının büyük ölçüde erken yaşlarda edinilen alışkanlıklarla şekillendiğini anlatır. Tıpkı genç bir fidanın kolayca eğilip biçim verilebilmesi gibi, çocukluk ve ilk gençlik yıllarında kazanılan alışkanlıklar da ileriki yaşamın yönünü belirler. Şair, 'teneris' (körpe, genç) sözcüğüyle hem bitkilerin hem de insanların bu dönemdeki esnekliğine işaret eder.

Bu düşünce, tarım üzerine yazılmış bir eserde geçse de aslında evrensel bir eğitim ilkesini dile getirir: Erken yaşta öğrenilen davranış kalıpları, düşünme biçimleri ve değerler, yetişkinlikte değiştirilmesi güç bir temel oluşturur. Vergilius bunu bir bağcılık ya da ağaç yetiştirme bağlamında söylerken, insan yetiştirmeye dair derin bir sezgiyi de okura aktarır. Bugün eğitim ve psikoloji alanındaki tartışmalarda da sıkça karşımıza çıkan 'erken müdahale' ve 'alışkanlık oluşumu' fikirleriyle örtüşür. Söz, bireysel gelişimde başlangıç dönemlerinin belirleyici gücünü vurgulayan özlü bir uyarı niteliğindedir.

Vergilius'un Georgica adlı eserinin II. kitabında, 272. dizede geçer. Eser, tarım ve kırsal yaşam üzerine yazılmış didaktik bir şiirdir. Şair burada asma ve ağaç yetiştirme konusunu işlerken, genç bitkilerin erken dönemde doğru biçimde yönlendirilmesinin önemini anlatır. Bu özel dize, bağcılık bağlamında söylenmiş olmakla birlikte, insan eğitimi ve karakter oluşumu için de sıkça alıntılanan bir özdeyiş haline gelmiştir.