Yine Bir Dilbere Meyil Aldırdım

Türküde şair, yeniden bir güzele gönlünü kaptırışını ve onun güzelliğine duyduğu hayranlığı anlatır. Ak gerdandaki benler, kirpikler, saçlar, elma yanak ve güllerle kurulan imgeler, sevgilinin görünüşünü canlı ve süslü biçimde gözümüzde canlandırır. “Nispet” sözlükte “oran” anlamındadır; bu dizedeki kullanımın tam olarak neye oran kurduğu ise metinden kesinleşmez.

Şair, güzelin yolunun üstünden geçişini ve onu görünce yaşadığı etkilenmeyi dile getirir. Nereli olduğunu bilmediğini söyleyip birkaç yer adı anması, sevgilinin kimliğine dair belirsizliği gösterir. “Kabul ettim ölümü” sözü, güzelliği karşısında duyduğu yoğun hayranlığı ve çaresizliği vurgular; burada ölüm, anlatımın güçlü bir ifadesidir.

Son bölümde güzel, şairin hâlini sormadan geçip gider. Şair yine de ona hayranlığını sürdürür; “amma” sözcüğü “ama” demektir ve güzelliğe yönelik övgüyle birlikte sitemi de belirginleştirir. Türkünün ana duygusu aşk, hayranlık ve karşılık bulamamanın doğurduğu kırgınlıktır.