Fıkra
Belki de Biliyordur
Nasreddin Hoca
Nasreddin Hoca, boş vakitlerinde oğlu ile konuşmaktan çok zevk alırdı. Ona sorular sorar, aldığı cevaplardan pek memnun kalırdı. Oğlunun gözlerinde, sanki kendi zekâsının pırıltılarını görürdü.
Bir gün yine evde baba oğul konuşurlarken, oğlan:
– Baba, ben senin doğduğunu bilirim! diye bir söz söyledi.
Karısı bu sözü düyunca, hemen oğlunu azarlamaya başladı. Bu sözün çok saçma olduğunu, hiçbir çocuğun babasının doğduğunu bilemeyeceğini söyledi.
Hoca ise, oğlunu bozmamak için hemen söze atıldı:
– Bu sözlerinle çocuğu ne diye incitip duruyorsun? Görüyorsun ki çocuk akıllıca. Belki de biliyordur, deyiverdi.
Fıkra açıklaması
Fıkrada Nasreddin Hoca, oğluyla konuşmaktan hoşlanır ve onun sözlerini dikkatle dinler. Bir gün oğlu, babasının doğduğunu bildiğini söyler. Anne, bu sözün saçma olduğunu düşünerek çocuğu azarlar; Hoca ise oğlunun incinmesini önlemek için onu savunur.
Fıkranın nüktesi, Hoca’nın “Belki de biliyordur” diyerek çocuğun imkânsız görünen iddiasını ciddiymiş gibi karşılamasındadır. Hoca’nın sözü, babasının doğumunu çocuğun nasıl bilebileceğini açıklamaz; gülümseten tarafı da bu beklenmedik destektir. Fıkra, çocukların sözlerini hemen küçümsememeyi ve onları incitmeden karşılamayı düşündürür.
Açıklama, sözlükteki tanımlardan yararlanılarak yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır.
Metindeki kelimelerin anlamları
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)