Bu Gidişle Hiç

Rüzgârlı havada deve üstünde kavut yiyen Hoca’nın ağzına attığı lokmaları yel alıp götürür. Metindeki “kısmet olmazmış” sözü, verilen sözlük anlamıyla yemeğin Hoca’ya nasip olmadığını anlatır. Arkadaşı ne yediğini sorunca Hoca, “Bu gidişle hiç” diye cevap verir.

Fıkranın nüktesi, “hiç” sözünün hem Hoca’nın yiyemediği şeyi hem de o sırada yediği miktarı anlatmasıdır: Rüzgâr lokmaları uçurdukça Hoca’nın yiyeceği kalmaz. Böylece yaşadığı aksiliği kısa ve hazırcevap bir sözle mizaha dönüştürür. Fıkra, beklenmedik durumlara esprili bir karşılık verilebileceğini gösterir.