Bu Mümkün Değil

Nasreddin Hoca pazarda zeytin satarken bir kadın fiyatı pahalı bulur. Hoca, zeytinden tatmasını ve parasını sonra vermesini önerir; aralarında dostluk bulunduğunu söyler. Kadın, bugün oruçlu olduğu için tadamayacağını, üç yıl önce hastayken tutamadığı oruçları şimdi ödediğini anlatır. Bunun üzerine Hoca alışverişten vazgeçer.

Fıkranın nüktesi, Hoca’nın kadının oruç borcunu yıllar sonra ödediğini duyunca zeytin parasını da çok geç alabileceğini düşünmesidir. “Zira” sözü “çünkü” anlamındadır ve Hoca’nın bu düşüncesini gerekçelendirir. Fıkra, iki ayrı borcun aynı olmadığını düşündürür; güldürü, Hoca’nın kadının sözünden hareketle ödeme konusunda kuşkuya düşmesinden doğar. Ana düşünce, alışverişte güvenin ve verilen sözlerin önemidir; anlatı kadını kesin olarak güvenilmez ilan etmekten çok, Hoca’nın esprili çıkarımını öne çıkarır.