Buldunuz Ya Sahibi Ölmüş Eşeği

Bu fıkrada Hoca, kış günü ormanda odun keserken çok üşür ve “Ben öldüm” diyerek bir kenara uzanır. Bir süre sonra kurtların ağaca bağlı eşeğini yemeye başladığını görür. Eşeğini kurtarmak için konuşup “Buldunuz ya sahibi ölmüş eşeği” diye çıkışır.

Fıkranın nüktesi, Hoca’nın öldüğünü söylemesine rağmen eşeği tehlikeye girince konuşmasıdır. Böylece sözünün doğru olmadığı ortaya çıkar; kendi malını koruma isteği, ölüm iddiasını unutturur. Okur, Hoca’nın davranışındaki çelişkiye güler. Fıkra, insanın kendi çıkarı söz konusu olduğunda önceki sözleriyle ters düşebileceğini mizahi bir yolla gösterir.