Döve Döve Helva Yedirirler

Bu fıkrada Nasreddin Hoca Konya’da bir helvacı dükkânına girer ve “bismillah” diyerek helva yemeye başlar. Sözlükte “bismillah”, “Allah’ın adıyla” demektir. Helvacı, Hoca’ya ne yaptığını sorup onu dövmeye başlayınca Hoca, “Ne güzel belde imiş” diyerek yaşadığı olayı beklenmedik biçimde yorumlar.

Son sözündeki nüktede, dayakla helva yedirilmesini sanki Konyalıların bir ikram usulüymüş gibi anlatır. Bu ters köşe, Hoca’nın zor durumu esprili bir karşılığa dönüştürmesini sağlar; fıkranın komiği de şiddetin kendisinden çok, onun bu absürt yorumundan doğar. Fıkra, beklenmedik bakış açısının gülmece yaratabileceğini gösterir; helvacının davranışını onayladığı anlamına gelmez.