Lord Byron

“Nargilede ilahi, kehribar ağızlıklı olduğunda şanlı, yumuşak, zengin ve olgun; diğer büyüleyiciler gibi, tam süslenmişken daha da göz kamaştırıcı bir okşayışın peşinde; yine de gerçek aşıkların, çıplak güzelliklerini çok daha fazla hayranlıkla sever—bana bir puro verin!”

“Jack utandı — hiçbir kahraman bundan beter utanmamıştı, Ve ne diyeceğini bilemediği için küfretti.”

“Kendi gücünü, Juan'ın gençliğini düşündü, Ve bütün o iffetli korkuların budalalığını, Galip gelen erdemi ve ev içi sadakati, Ve sonra Don Alfonso'nun elli yılını: [...] İnsanlar "Sana elli kez söyledim" dediğinde, Azarlamayı kastederler ve çoğu zaman yaparlar da: Şairler "Elli şiir yazdım" dediğinde, Onları da okuyacakları korkusunu verirler; Elli kişilik çeteler işler suçlarını: Ellisinde aşka karşılık aşk nadirdir, doğru, Ama o halde, kuşkusuz, şu da aynı ölçüde doğru, Elli luiye pek çok şey satın alınabilir.”

“Ama şimdi otuzumda saçlarım ağardı–– (Kırkında acaba nasıl olacak diye düşünüyorum? Geçen gün bir peruk geldi aklıma) Yüreğim pek daha yeşil değil; ve kısacası, Ben bütün yazımı mayıs ayındayken saçıp savurdum, Ve karşılık verme ruhunu artık duymuyorum; Hayatımı harcadım, hem faizini hem anaparasını, Ve yenilmez saydığım ruhumu artık öyle görmüyorum.”