1201-1300

1201 İzhâr kılup nişâne-i gam Kim kıldı seni esîr-i mâtem 1202 Ger âşık isen sen ey cihân-gerd Kaçma ki menem senünle hem-derd 1203 Bir lahza menümle hem-nişîn ol Gencîne-i râzuma emîn ol 1204 Başum tüğin âşiyâne kılgıl Göz yaşumı âb ü dâne kılgıl 1205 Sen kâsıd imişsen ey hamâme Menden hem ilet nigâra nâme 1206 Gör hecr-i ruhında ıztırâbum Peygâmum ilet getür cevâbum 1207 Bi’llâh ser-i kûyına gedende Her çizginüben tavâf edende 1208 Yâd eyle meni sevâbuma gir Bir tavf sevâbını mana ver 1209 Kon hâk-i derine iste dâne Kıl özüne dâneni behâne 1210 Oldukça mecâlün etme nâmûs Menden yetür ol yere zemîn-bûs 1211 Anca dedi ana hem gam-ı dil Kim kıldı anı hem ünse mâil 1212 Başında olup şeb âşiyânı Gündüz ol olurdı pâsbânı 1213 Zâtında görüp nişâne-i hayr Hem vahş mutîi oldı hem tayr 1214 Râm oldı behâyim ol figâra Bir fevc yığıldı vara vara 1215 Ol zâr idi mülk-i derd şâhı Hayl-i ded ü dâm anun sipâhı 1216 Olmışdı beşerden eyle bîzâr Kim öz aksin sanurdı ağyâr 1217 Dartup göğe dûd-ı şu‘le-i âh Öz sâyesin istemezdi hem-râh Bu Leylî ahvâlinden bir haberdür ve Ma‘şûk-ı âşık-pîşe etvârından bir eserdür 1218 Sâkî müteellim-i humârem Müştâk-ı şarâb-ı hoş-güvârem 1219 Üftâdeliğüm gör etme ihmâl Rahm et bir ayağ ile elüm al 1220 İzhâr kılup safâ-yı meşreb Bu bezmi çün eyledün müretteb 1221 Bezm ehline nevbet ile ver câm Hem hâs riâyet eyle hem âm 1222 Mecnûna hemîn şarâb dutma Leylîni ki asldur unutma 1223 Dihkân-ı fasîh-i Fârisî-zâd Bu gülşene beyle tikdi şimşâd 1224 Kim ol çemen-i vefâ bahârı Dâğ-ı gam-ı aşk lâle-zârı 1225 Ya‘nî reviş-i vefâda muhkem Leylî sadef-i cevâhir-i gam 1226 Girmişdi hisâra genc mânend Urmışdı ayağa pendden bend 1227 Ne bir ferahı ne bir neşâtı Ne kimse ile bir ihtilâtı 1228 Bîzâr atadan ü anadan Bîgâne cemî‘-i âşinâdan 1229 Yanına olurdı hûblar cem‘ Pervâne-sıfat havâlî-i şem‘ 1230 Şâd olmağa hâtır-ı hazîni Eğlenmeğe tab‘-ı nâzenîni 1231 Min turrfece turfece fesâne Şîrîn söz ile çeküp beyâna 1232 Eylerler idi zaman zaman yâd Takrîb ile lahza lahza bünyâd 1233 Ol terk kılup neşât ü râhat Bir uzvını eyleyüp cerâhat 1234 Eylerdi behâne ile nâle Düşmezdi olar düşen hayâle 1235 Kızlar kaşa verse vesmeden reng Cân gözgüsine salurdı ol jeng 1236 Kızlar yüze koysa nîlden hâl Ol nîle çekerdi raht fi’l-hâl 1237 Kızlarda hayâl-i nakş-ı dîbâ Ol nakş-ı hayâl ile şikîbâ 1238 Kızlarun eli hınâda gül-gûn Anun eli eşki ile pür-hûn 1239 Ne iğnede ne ipekde meyli Müjgâna tökerdi eşk seyli 1240 Kızlar kılup ârzû-yı zîver Ger rişteye çekselerdi gevher 1241 Ol dahi çekerdi eyleyüp reşk Târ-ı bedenine gevher-i eşk 1242 Mecnûndan idi cünûnı efzûn Leylî deyene der idi Mecnûn 1243 Dünler ki gedüp yanından ol cem‘ Bir gûşede ol kalurdı vü şem‘ 1244 Şem‘e gam-ı dil beyân ederdi Sûz-ı ciğerin ıyân ederdi Bu Leylînün çerâğ ile macerâsıdur ve Andan câre-sâzî-i dil temannâsıdur 1245 K’ey didesi nemlü bağrı dağlu Başı karalu ayağı bağlu 1246 Gel olalım hem-nefes men ü sen Râz-ı dil-i zârun eyle rûşen 1247 Ne derd seni nizâr edüpdür Âlüfte vü zerd ü zâr edüpdür 1248 Başdan ayağa nedür bu yanmak Dûd-ı dile dem-be-dem boyanmak 1249 Ne cinsdür aslun ey belâ-keş Kim âb-ı hayâtun oldı âteş 1250 Şerh-i dil-i germ ü çeşm-i ter ver Ser-rişte-i râzdan haber var 1251 Her lahza düşersen ıztırâba Hem âteşe garkasen hem âba 1252 Ne sihr kılursen ey seher-hîz Kim âteşün âbdan olur tîz 1253 Men sûhteden hem olma gâfil Mende dahi var bir gam-ı dil 1254 Men hem sana benzerem vefâda Belkim niçe mertebe ziyâde 1255 Sen gece hemîn yanarsen ey zâr Men gece vü gündüzem giriftâr 1256 Sende eser-i hevâ ziyândur Nisbet mana râhat-ı revândur 1257 Hûdur sana sırrunı töküp yaş Meclisler içinde eylemek fâş 1258 Gönlün çü değül vefâda kâim Gönlündekidür dilünde dâim 1259 Men sâbit-i arsa-i belâyem Ney kimi hizâne-i hevâyem 1260 Olman olur olmaz ile dem-sâz Başum kesilürse söylemen râz 1261 Derdüm sana söyleyem gam-ı dil Sende dahi tâb yoh ne hâsıl 1262 Döymez ciğerün bu şerh-i râza Âhum getürür seni güdâza 1263 Bir yâra bu derdi eyledüm fâş Olmadı mana bu yolda yoldaş 1264 Sabr eylemedi bu derd ü dâğa Katlanmadı düşdi daşa dağa 1265 Yanunda senün hem urmayam dem Tâ kaçmayasen ırağa sen hem 1266 Şem‘ün çü görürdi yoh zebânı Dem urmağa yoh yanında cânı Bu Leylînün pervâneye keşf-i râzıdur ve Anunla fi’l-cümle izhâr-ı niyâzıdur 1267 Pervâneye şerh ederdi râzın Arz eyler idi olan niyâzın 1268 K’ey tâir-i âşiyâne-i aşk Ser-geşte-i âb ü dâne-i aşk 1269 Sensen reh-i aşk içinde sâdık Âşık ammâ tamâm âşık 1270 Bir görmeğe yârı cân verürsen Bir zevkle iki cihân verürsen 1271 Hem-râzdur taleb-i fenâda hâlün Gûyâ ki fenâdürür visâlün 1272 Her çend ki şöhre-i cihânsen Aşk içre ser-âmed-i zamansen 1273 Müşkil ki menüm kimi olup zâr Mence ola sende şevk–i dîdâr 1274 Sen seyrdesen hemîşe ser-mest Men dâm-ı belâ vü derde pâ-best 1275 Dünler sana dûst-ı hem-nişîndür Hicrân mana muttasıl karîndür 1276 Bir şu‘leye sen nisâr edüp cân Düşvâr gamun kılursen âsân 1277 Men cân ile isterem çekem gam Min cân dilerem gamında her dem 1278 Mence sana yoh gam-ı nihânî Ger var desen hanı nişânı 1279 Hanı nem-i çeşm-i eşk-rîzün Hanı dem-i serd-i germ-hîzün 1280 Hanı sitem-i belâya dözmek Aşka düşüben cefâya dözmek 1281 Pervânede hem görürdi noksân Bulmazdı anunla derde dermân 1282 Nâ-çâr kılup tahammül ü sabr Ol kesre dilerdi gaybden cebr 1283 Yarum geceler ki çeşme-i hâb Gözler çemenin kılurdı sîr-âb 1284 Zulmâta düşerdi nûr-ı bîniş Ârâm bulurdı âferîniş 1285 Uyhuya gederdi yâr u ağyâr Derd ehli hemîn kalurdı bîdâr 1286 Sahrâya çıhardı evden ol mâh Kâmınca kılurdı nâle vü âh 1287 Feryâdın edüp bülend-pâye Râz-ı dilini açardı aya Bu Leylî’nün mâh ile münâzara kılduğıdur ve Hurşîd kimi şevk odına yakılduğıdur 1288 K’ey gâh kadüm kimi hamîde Gâhî pür olan misâl-i dîde 1289 Geh zâhir olan mana gamum tek Geh gâib enîs ü hem-demüm tek 1290 Şâhiddür ana bu inkılâbun Kim âşıkısen bir âftâbun 1291 Hicrânı ilen nizâr olupsen Ser-geşte-i rûzgâr olupsen 1292 Ey mihnet-i aşkdan haberdâr Gör Tanrı içün ne mihnetüm var 1293 Kıl şu‘le-i âhuma nezâre Ger var ise rahmun eyle çâre 1294 Seyr eyle fezâ-yı her diyârı Gez cümle-i deşt ü kûhsârı 1295 Gör handadur ol menüm penâhum Şâhum mâhum ümîd-gâhum 1296 Hâl-i dilüm ana arza eyle Bi’llâh nişe gördün ise söyle 1297 Tâ vakt-i seher bu idi hâli Teşvîşden olmaz idi hâlî 1298 Mürg-i seherî çekende âvâz Eylerdi bir özge nevha âğâz 1299 K’ey vây tükendi mâye-i ömr Hurşîde erişdi sâye-i ömr 1300 Demdür der-i fursat ola mesdûd Müşkil görine beyân-ı maksûd