Şiir
Dağları Ferhâd anunçün hâk ile yeksân ider
Dağları Ferhâd anunçün hâk ile yeksân ider
Kim gam-ı Şîrîn içün dâ'im yeler efgân ider
Gel berü ey 'ışk-ı dilberden kerâmet isteyen
Az mıdur bu kim kişiye ölmeği âsân ider
Ben gedâ-yı dilber olduğumı çok mu gördünüz
Hak Te'âlâ isteyicek bir kulı sultân ider
Tan mı her ahşam yire gömülse tîğ-i âfitâb
Çünki cellâd-ı felek gün başına bin kan ider
Var perî'âlemde ammâ sanma âdemden kaçar
Himmetünden utanub kendüzini pinhân ider
Göz ucıyla merhabâ itdüm dimiş ol bî-vefâ
Pâdişehdür hâşe-lil'lleh anı kim yalan ider
Bî-vefâdan merhabâ gelmez Necâtî kimseye
Gâlibâ utanduğında kendüye bühtân ider
Metindeki kelimelerin anlamları
- bühtan
- kara çalma, iftira
- merhaba
- Selam, esenleme.
- hâk
- toprak.
- amma
- ama
- afitab
- Güneş.
- gam
- tasa, kaygı, üzüntü
- her
- önüne geldiği ismin benzerlerini "teker teker hepsi, birer birer hepsi, birer birer tamamı" anlamıyla kapsayacak şekilde genelleştiren söz
- ben
- (kişi adılı): Teklik birinci kişiyi gösteren söz.
- galiba
- görünüşe göre, sanılır ki, anlaşıldığı gibi
- başına
- tek başına
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)