Geçmiyor Günler

Şiirde konuşan kişi, çiçeklerin açmadığı, kuşların uçmadığı ve yıldızların ışımadığı kapalı bir yerde günlerin geçmediğini anlatır. Avluda volta atması ve yanında yatan yabancıdan söz etmesi, yalnızlık ve sıkışmışlık duygusunu güçlendirir; ancak metin bu yerin neresi olduğunu açıkça söylemez. Dışarıda baharın yaşandığı, insanların gezip dolaştığı ve günlerin hızla aktığı düşüncesi, içerideki zamanın ağır ilerleyişiyle karşılaştırılır.

“Gönülde eski sevdalar” ve “gözümde dereler bağlar” dizeleri geçmişe duyulan özlemi; aynada ağlayan hayal ise kişinin kendine ve yaşamına ilişkin kederini öne çıkarır. “Her söz zehir gibi acı” ifadesinde “her”, sözlükteki tanıma uygun biçimde sözlerin tümünü kapsar. Son dizedeki “gücü” için verilen sözlük anlamı dizeye uymadığından, buradaki kullanımına kesin bir anlam yüklemek doğru olmaz. Şiirin ana duygusu özlem, yalnızlık ve zamanın geçmeyişinden duyulan bunalmadır.