Nefes (Sabahattin Ali)

Şiir, “büyük nebi” diye seslenilen kişiye duyulan hayranlığı ve onun gönüllerde uyandırdığı ışığı anlatır. “Kalplere serptiğin kıvılcımlardan / Bir ışık yanıyor” dizeleri, bu kişinin insanlara ilham verdiği düşüncesini taşır. Şair onu gönüllere doğru yolu gösteren bir “mürşit” olarak görür; “daima” sözüyle bu saygının sürekli olduğunu vurgular. Başlıktaki “Gök Alpa ithaf” ifadesi, şiirin Gök Alp adına sunulduğunu belirtir.

Sonraki dizelerde baş eğme, ışık ve nur imgeleriyle yücelik ve yol göstericilik öne çıkar. Şiir, “milliyet aşkı” duyan kişinin bu büyüklüğü “nur” gibi gördüğünü söyler. Son bölümde “mefkûre” yani ülkü ve ideal uğruna istekle çaba gösterme, gençliğin taze nefesiyle ilişkilendirilir. Gençlerin kalbinin bu ülküyle birlikte kanaması, bağlılığın ve fedakârlığın güçlü bir anlatımıdır.