İstek (Sabahattin Ali)

Şiirde konuşan kişi, içine sığmayan ve beynini yakan bir sıkıntı içindedir. Nereye gitmesi gerektiğini bilemez; rüzgâra karışmayı, dağa yaslanıp derdini sağır göklere anlatmayı ister. Dağlar, orman ve gökyüzü, insanlardan uzaklaşıp içindeki yükü bırakma arzusunu öne çıkarır. “İçiliversem dem gibi” dizesindeki “dem”, sözlükteki anlamıyla nefes ya da soluktur; burada yok olup gitme isteğini düşündürür. Yanan mumun sabahı göremeden bitmesi imgesi de tükeniş duygusunu güçlendirir.

Son bölümde konuşan, yaradanını bulup her şeyi geride bırakmayı, ardından bir ağaç dibinde yatmayı düşler. Yarin hayali ve görünmez kollar, özlem duyulan yakınlığı; sıcak kurşun imgesi ise acının şiddetini anlatır. Şiirin ana duygusu bunaltı, yalnızlık ve kaçıp dinlenme arzusudur. Bu istekler, konuşanın derdinden kurtulma arayışını şiirsel imgelerle dile getirir.