Şiir

Selâm Verdim Selâm Almaz

―8― Selâm verdim selâm almaz Selâmıma salam seni Akçasız pulsuz âşıkım Nasıl benim kılam seni Hupluğuna yok bahane Gözlerin benzer şehane Namın çıkmıştır cihane Bilir cümle âlem seni Nazlım salınır gezersin Dertli bağrımı ezersin Beyaz kâğıda benzersin Yazar m-ola kalem seni Malım yok ki dökem saçam Hazinem yok ağzın açam Çarem budur alam kaçam Hep yanımda bulam seni Yeni bahçenin narısın Kırmızı gülden arısın Koç KÖROĞLU'nun yârısın Böyle misin bilem seni

Şiir açıklaması

Şiirde yoksul bir âşık, selamına karşılık vermeyen sevgilisine seslenir. “Akçasız pulsuz” olduğunu söyleyerek sevgilisine kavuşmak için maddi imkânlarının bulunmadığını anlatır. Gözlerini ve güzelliğini över; sevgilinin adının herkesçe bilindiğini dile getirir.

Sevgili, “beyaz kâğıda” benzetilir; ardından onu bir kalemin anlatıp anlatamayacağı sorulur. Bu imgeler, âşığın sevgilisini tarif etmenin güçlüğünü ve ona duyduğu hayranlığı öne çıkarır. Bahçe, nar ve gül sözleri de sevgilinin güzelliğini vurgular.

Son kıtada âşık, sevgilisini yanında bulma isteğini dile getirirken parasızlığından dolayı çaresiz kalır. Şiirin ana duygusu karşılık bulmayan aşk ve kavuşma arzusudur; dizeler, maddi yoksunlukla güçlü sevgi arasındaki karşıtlığı gösterir.

Açıklama, sözlükteki tanımlardan yararlanılarak yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır.

Metindeki kelimelerin anlamları

bahane: bir şeyin gerçek sebebi gizlenerek ileri sürülen uydurma sebep
hep: hiçbiri dışta tutulmamak veya eksik olmamak üzere, bütün, tüm olarak

Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)