Kimisi Pınar Başında

Şiirde anlatıcı, pınar başında, yolda ya da dağlarda bulunan kişileri ve gündelik işleri kısa sahnelerle aktarır. “Kimisi” sözüyle başlayan dizelerde kimi gezer, kimi inci dizer; kimi odun toplar, kimi kahvesini pişirir. Al giyen kişinin on beş yaşında olduğu belirtilir. Bu kişi anlatıcının dikkatini çeker, gönlünü etkiler; “bağrımı ezer” ve “aklım şaşırır” sözleri, duyduğu güçlü heyecanı ve şaşkınlığı anlatır.

Şiirin ana duygusu, al giyen kişiye duyulan hayranlıkla mavi giyen kişiye yönelen özlem ve beklentidir. “İlle mavili mavili” nakaratındaki “ille”, “illa” demektir; tekrar, mavi giyen kişiyi şiirin odağına taşır. Son kıtadaki “Takdir yerini bulacak” sözü, beğenme ve değer vermenin karşılığını bulacağı umudu olarak okunabilir. “Mavilim kaldı alacak” dizesindeki “alacak” ise henüz alınmamış bir şey anlamına gelir; neyin kastedildiği metinde açık değildir. Mavi ve al renkleri, kişiler arasındaki ilgiyi ve duygusal karşıtlığı öne çıkarır.