Hemen Mevlâ ile Sana Dayandım

Şiirde anlatıcı, sözlükte “Efendi, sahip, malik” anlamları verilen Mevlâ’ya dayanır ve dağlara seslenir. Dağları arkasını dayadığı, kendisini koruyan bir güç gibi görür; “Arkam sensin, kal’em sensin” sözleri bu güven duygusunu tekrar tekrar öne çıkarır. Yüksek tepeler, aşılması gereken yollar ve dağların sağlamlığı şiirin belirgin imgeleridir.

Anlatıcı, dağların dört yanını, kendisine mürüvvet göstermeyen bir beyin yanında tercih eder. Sevdiğini anıp onun hâlini düşündüğünü, uzun zamandır hasret çektiğini ve kanlı yaşlar döktüğünü söyler. Böylece şiirin ana duygusu, dağlara duyulan güvenle iç içe geçen sevgili özlemi ve ayrılık acısıdır.