Yavrumuzu Çoğaltalım

YAVRUMUZU ÇOĞALTALIM Bu dünyaya her bir doğan öyle uzun yaşamaz; Çocukluğun hatta şu dar sınırını aşamaz. Eğer böyle olmasaydı, şu mezarlar olmazdı; Kara toprak o küçücük kemiklerle dolmazdı. Evet, hayat bir incecik, körpe fidan gibidir; Onu sıcak, soğuk, rüzgâr... yakar, kırar, devirir. Ah, ne mutlu onlara ki, ulu ağaç olurlar; Yemiş veren dallarında birçok kuşlar cıvıldar. Madameki her insana uzun ömür sürmek yok, Madameki hayat için her bucakta düşman çok; Ne yapalım, buna karşı nasıl bir iş tutalım? Çiçeklerden, böceklerden birer örnek alalım. Yavrumuzu çoğaltalım, her yere kök salalım; Böylelikle bir ziyana karşı iki artalım!...