“Efkaristiya'yı aldığımızda İsa bizimle aynı şeyi yapar: bizi tanır, günahkâr olduğumuzu ve çok hata yaptığımızı bilir, ama yaşamını bizimkiyle birleştirmekten vazgeçmez. Ona ihtiyacımız olduğunu bilir, çünkü Efkaristiya azizlerin ödülü değil, günahkârların ekmeğidir.”

Franciscus bu sözünde Efkaristiya'nın (Komünyon) Hristiyan inancındaki anlamını, günahkâr insana yönelik sarsılmaz bir sevgi ve kabul olarak açıklar. Merkezdeki imge paylaşımdır: İnanan kişi Efkaristiya'da Mesih'in bedenini aldığında, Mesih de o kişiyi olduğu gibi kabul eder. Kişinin günahlarını ve hatalarını bilmesine rağmen ondan uzaklaşmaz, kendi yaşamını o kişinin yaşamına bağlamayı seçer. Bu, koşulsuz bir yakınlık ve merhamet eylemidir.

"Azizlerin ödülü değil, günahkârların ekmeğidir" ifadesi sözün en çarpıcı bölümüdür. Burada Efkaristiya'nın yalnızca kendini ruhen hazır hisseden, kusursuz ve saf insanlara ait bir ayrıcalık olmadığı vurgulanır. Aksine Efkaristiya, tam da zayıflığını, hatalarını ve Tanrı'nın affına olan ihtiyacını kabul eden kişiler içindir. Franciscus bu yaklaşımla, dinî pratiklerin dışlayıcı birer mükemmellik gösterisine dönüşmesine karşı çıkar. Ekmek imgesi, gündelik ve herkes için erişilebilir olan bir şeyi çağrıştırarak Tanrı'nın lütfunun seçkinlere değil, ihtiyacı olan herkese sunulduğunu hatırlatır. Söz, merhamet kavramını Hristiyan yaşamının merkezine koyan bir anlayışın yansımasıdır.

Söz, Franciscus'un 6 Haziran 2021'de Corpus Domini (İsa'nın Kutsal Bedeni) bayramı dolayısıyla yaptığı konuşmadan alınmıştır. Bu bayram, Katolik Kilisesi'nde Efkaristiya'nın anlamına adanmış özel bir gündür ve Papa bu bağlamda Efkaristiya'nın kusursuz insanlara verilmiş bir ödül değil, günahkârlar için bir gıda olduğunu vurgulamıştır.