“Yoksullar için yoksul bir Kilise'yi ne kadar isterdim!”

Bu söz, Kilise'nin asıl görevinin kurumsal gücünü ve zenginliğini artırmak değil, yoksullara hizmet etmek olduğu düşüncesini dile getirir. Papa Franciscus, Kilise'nin mütevazı, sade ve ihtiyaç sahiplerine yakın bir yapıda olması gerektiğini sık sık vurgulamıştır. Ona göre Kilise, kendi imkânlarını korumaya odaklandığında asıl misyonundan uzaklaşır.

"Yoksul Kilise" ifadesi, yalnızca maddi yoksulluğu değil; güç, gösteriş ve ayrıcalıktan vazgeçmeyi de anlatır. Franciscus, Hristiyanlığın merkezine yoksul ve dışlanmış insanları koyan bir anlayışı savunur. Bu nedenle söz, onun din anlayışının ve papalık dönemi boyunca öne çıkardığı temel vurgunun kısa bir özeti gibidir.

Aynı zamanda söz, kurumları sorgulamaya çağıran bir yön de taşır: Bir din kurumu, ne kadar sade ve erişilebilir olursa, asıl işlevine o kadar sadık kalır. Luks ve güç, hizmetin önüne geçtiğinde ise inandırıcılık zedelenir.