“Eğitmek her zaman bir umut eylemidir.”

Bu söz, eğitimin yalnızca bilgi aktarmak olmadığını, aynı zamanda geleceğe yönelik bir inanç ve beklenti taşıdığını anlatır. Bir insanı eğitmek, onun değişebileceğine, gelişebileceğine ve dünyaya katkı sunabileceğine güvenmek demektir. Eğitimci, öğrencisine yatırım yaparken aslında yarının daha iyi olacağına dair bir umut besler.

Franciscus için bu yaklaşım, özellikle yoksul ve dışlanmış kesimlerin eğitim yoluyla güçlenmesi fikriyle bağlantılıdır. Eğitim, ona göre insanın kaderini değiştirebilecek, toplumsal adaletin kurulmasına hizmet edebilecek bir araçtır. Umut olmadan eğitimin anlamını yitireceğini, çünkü eğitimin özünde bir olasılıklar daveti olduğunu ima eder.

Günümüzde bu söz, eğitimcilerin ve toplumun karamsarlığa kapılmadan genç kuşaklara yatırım yapması gerektiğini hatırlatır. Eğitim sistemlerinin yalnızca sınav ve performans odaklı hale gelmesi, umut boyutunun gözden kaçmasına yol açabilir. Oysa her öğrenci, içinde taşıdığı potansiyelle umudun somut bir kanıtıdır.