“"Zenginliğin dağıtılması" talep edilmelidir.”

Bu söz, ekonomik adaletin sağlanması için zenginliğin toplum genelinde daha dengeli paylaşılması gerektiği fikrini savunur. Papa Franciscus, küresel kapitalizmin aşırı gelir eşitsizliği yarattığını ve bunun yoksullar aleyhine işlediğini defalarca dile getirmiştir. Ona göre zenginlik bir azınlıkta toplanırken, geniş kitlelerin temel ihtiyaçlarını karşılayamaması kabul edilemez bir adaletsizliktir.

"Dağıtım" kavramı, kaynakların yalnızca hayırseverlikle değil, yapısal düzenlemelerle paylaşılmasını ifade eder. Franciscus, hayırseverliği yüceltmekle birlikte, sistemin kendisini sorgulamayan geçici yardımların yapısal sorunu çözemeyeceğini ima eder. Bu yüzden söz, bireysel cömertlikten çok toplumsal sorumluluğu öne çıkarır.

Söz aynı zamanda, dinî liderliğin yalnızca manevi alanla sınırlı kalmayıp toplumsal ve ekonomik meseleler hakkında da söz söylemesi gerektiğini gösterir. Ekonomik adalet, Franciscus için inancın doğal bir uzantısıdır; çünkü insan onurunu korumak, temel ihtiyaçların karşılanmasını da gerektirir.