“Bir kişi eşcinselse ve Rab'bi arıyorsa ve iyi niyetliyse, ben kimim ki onu yargılayayım? Katolik Kilisesi'nin ilmihali bunu çok güzel bir şekilde açıklıyor. Bu kişilerin bu yüzden dışlanmaması gerektiğini söylüyor. Onları topluma entegre etmek gerekir.”

Franciscus bu sözünde, eşcinsel yönelime sahip kişilere karşı Kilise'nin yargılayıcı değil, kabul edici bir tutum benimsemesi gerektiğini ifade eder. "Ben kimim ki onu yargılayayım?" sorusu, yargılama yetkisinin insana değil, yalnızca Tanrı'ya ait olduğu anlayışını yansıtır. Papa, bu cümleyle hem kişisel bir alçakgönüllülük sergiler hem de Kilise içinde dışlayıcı söylemlere karşı bir ölçü koyar.

Sözün ikinci bölümünde Kilise'nin resmî öğretisine, yani ilmihale atıf yapılır. İlmihalin, eşcinsel yönelimli kişilere saygı, merhamet ve incelikle davranılması gerektiğini, haksız ayrımcılığın kabul edilemeyeceğini öğrettiği bilinir. Franciscus bu öğretiyi "çok güzel" olarak nitelendirerek, dinî geleneğin dışlayıcı değil, kapsayıcı yönünü öne çıkarır. "Topluma entegre etmek" ifadesi, bu kişilerin Kilise ve toplum yaşamından koparılmaması, aksine katılımlarının sağlanması gerektiğini vurgular.

Sözün önemi, bir Kilise liderinin eşcinsellik konusunda yargılayıcı dilden uzaklaşan bir ton kullanmasında yatar. Ancak bu, Kilise'nin evlilik ve cinsellik konusundaki geleneksel öğretisini değiştirdiği anlamına gelmez; daha çok pastoral tutumun merhamet ve saygı üzerine kurulması gerektiğine yönelik bir vurgudur.

Franciscus bu sözleri, 28 Temmuz 2013'te Brezilya'nın Rio de Janeiro kentinde düzenlenen Dünya Gençlik Günü dönüşünde uçakta gazetecilerle yaptığı basın toplantısında söylemiştir. Toplantıda, Vatikan'da bir "eşcinsel lobisi" olduğu iddialarına ilişkin bir soru üzerine bu yanıtı vermiştir. Açıklama, papalığının ilk aylarında geniş yankı uyandırmış ve yeni papanın pastoral üslubunun simgesel anlarından biri olarak görülmüştür.