“Sadece zaman kaynaklarının tahsisi açısından bakıldığında din pek verimli değil. Bir pazar sabahı yapabileceğim çok daha fazla şey var.”

Bill Gates bu sözünde dine, iş dünyasından ödünç aldığı 'kaynak tahsisi' ve 'verimlilik' kavramlarıyla yaklaşıyor. Zamanı sınırlı bir kaynak olarak görüyor ve ibadet için harcanan sürenin kendisi açısından fırsat maliyeti yüksek olduğunu söylüyor. Bu ifade, dinî ritüellerin kişisel anlamını yok sayan bir saldırıdan çok, kendi yaşam tarzının pragmatik bir savunusudur.

Gates'in perspektifi, dinî pratikleri bir tür 'yatırım' gibi değerlendirdiği için faydacı ve sonuç odaklı bir dünyada dinin yerini sorgular. Pazar sabahını işe, öğrenmeye ya da başka üretken etkinliklere ayırabileceğini düşünmesi, kurucusu olduğu teknoloji kültürünün değerlerini yansıtır: sürekli üretkenlik, somut sonuç ve zamanın optimize edilmesi.

Ancak bu söz aynı zamanda bir sınırlılığı da ima eder: Din, yalnızca 'zaman maliyeti' üzerinden değerlendirilirse, insanın manevi ihtiyaçları, aidiyet duygusu ve toplumsal dayanışma gibi boyutlar göz ardı edilmiş olur. Yine de Gates daha önce dinî ilkelerin geçerliliğini kabul ettiği için, buradaki eleştiriyi kurumsal dinin verimlilik anlayışına uymadığı yönünde okumak daha doğrudur.

13 Ocak 1997 tarihli Time dergisindeki "In Search of the Real Bill Gates" başlıklı makalede, Gates'in dinî ritüellere pragmatik bakışını gösteren bir ifade olarak yer almıştır.