“Haklı çıkmak isteyen ve yalnızca bir dili olan kişi, haklı çıkar.”

Söz, dilin gücünü ve ifadenin önemini kısaca özetler. Bir kişi bir konuda haklı olabilir; ama elindeki tek araç dil ise, yani konuşarak, yazarak ya da anlatarak kendini savunabiliyorsa, haklılığını ancak bu yolla ortaya koyabilir. Burada 'bir dilin olması' aynı zamanda kişinin elinde başka hiçbir güç ya da kanıt olmaması durumunu da çağrıştırır. Goethe'nin Faust'undaki bu ifade, insanın iletişim kurma ve kendini ifade etme yetisinin hem en büyük gücü hem de yetersiz kaldığında en büyük çaresizliği olduğunu düşündürür. Haklı olmak yetmez; bunu dile getirmek ve karşı tarafa ulaştırmak gerekir.

Bu dize Goethe'nin Faust, Birinci Bölüm adlı eserinde 'Faust ve Gretchen. Bir Sokak' sahnesinde yer alır. Eserin bu bölümünde Faust ile Gretchen arasındaki konuşma sürerken ahlaki ve düşünsel sorgulamalar da derinleşir.