“Plak şirketleri gerçekten sanatçılara karşı komplo kuruyor. Çalıyorlar. Dolandırıyorlar. Ellerinden geleni yapıyorlar, özellikle siyahi sanatçılara.… Sony'nin Tommy Mottola'sı plak bölümünün başkanı. O kötü biri. O bir ırkçı ve çok, çok, çok şeytani.”

Michael Jackson bu sözünde müzik endüstrisinin sanatçılara, özellikle de siyahi sanatçılara yönelik haksız uygulamalarını sert bir dille eleştiriyor. Plak şirketlerinin sanatçıları maddi olarak sömürdüğünü, haklarını gasp ettiğini ve sistematik bir adaletsizlik içinde olduğunu öne sürüyor. Bu eleştirinin merkezinde, sanatçının emeğinin ve üretiminin endüstri tarafından istismar edilmesi fikri yer alır.

Sözün ikinci bölümünde eleştiri doğrudan Sony'nin dönemin üst düzey yöneticisi Tommy Mottola'ya yöneliyor. Jackson burada kişisel bir anlaşmazlığın ötesine geçen, sektördeki ırk temelli ayrımcılık iddiasını dile getiriyor. Bu sözler, müzik endüstrisindeki güç ilişkilerinin kimin sanatsal ve ticari başarıya ulaşacağı üzerindeki etkisini tartışmaya açması bakımından önemlidir.

Bu açıklama bugün, sanatçı hakları, sektördeki eşitsizlikler ve ırkçılık gibi konular üzerine düşünmek için bir kapı aralar. Bir sanatçının, güçlü bir kurumsal yapıya karşı bu denli açık bir tavır alması, sanat ve ticaret arasındaki gerilimi gösterir.

Bu sözler, Michael Jackson'ın 6 Temmuz 2002'de Al Sharpton'ın National Action Network merkezinde yaptığı konuşmadan alınmıştır. Jackson, o dönemde Sony Music ile yaşadığı anlaşmazlıkların bir parçası olarak müzik endüstrisindeki ırkçılık ve sanatçılara yönelik sömürüye dair suçlamalar yöneltmiş, özellikle Sony'nin o zamanki plak bölümü başkanı Tommy Mottola'yı hedef almıştır.