“Geçmiş tuhaf bir şeydir. Her an seninledir. Sanırım on ya da yirmi yıl önce olan şeyleri düşünmeden geçen bir saat yoktur; yine de çoğu zaman bir gerçekliği yoktur, tıpkı tarih kitabındaki bir sürü bilgi gibi ezberlediğin bir dizi olgudan ibarettir. Sonra bir rastlantı sonucu görülen bir şey, bir ses ya da bir koku, özellikle de koku, seni harekete geçirir ve geçmiş sana yalnızca geri gelmekle kalmaz, gerçekten geçmişin içinde oluverirsin.”

“Her kuşak kendini kendinden önceki kuşaktan daha zeki, kendinden sonraki kuşaktan ise daha bilge sanır. Bu bir yanılsamadır ve öyle kabul edilmelidir; ama yine de kişi, çağdışı görünme pahasına da olsa kendi dünya görüşüne bağlı kalmalıdır: çünkü o dünya görüşü, genç kuşağın yaşamadığı deneyimlerden doğar ve onu terk etmek, kişinin entelektüel köklerini kurutmaktır.”

“Geleceğin pembe bir bulanıklık olmaktan çıkıp gerçek ve tehditkâr bir hal aldığı yaşa gelmişti.”

“Ah, yoksulluk, insan sevincinin kısalığı ve düş kırıklığı! Çünkü gerçekte, aşkın en yüce anının süresi nedir ki? Hiçbir şey, bir an, belki bir saniye. Bir saniyelik esrime ve sonrasında: toz, kül, hiçlik.”

“Çünkü yoksulluğa yaklaşırken, diğer bazılarını dengeleyen bir keşif yaparsınız. Can sıkıntısını, bayağı dertleri ve açlığın başlangıcını keşfedersiniz; ama aynı zamanda yoksulluğun o büyük kurtarıcı yanını da keşfedersiniz: Geleceği yok ettiği gerçeğini. Belirli sınırlar içinde, ne kadar az paranız varsa o kadar az kaygılanırsınız; bu gerçekten doğrudur.”

“Ölümlü zavallılar için ömrün en güzel günleri önce kaçar; ardından hastalıklar, hüzünlü yaşlılık ve zahmet gelir ve amansız ölümün acımasızlığı alıp götürür.”

“Seyahat etmeyi severim, ama varmaktan nefret ederim.”