“Bazı Almanca sözcükler o kadar uzundur ki bir perspektifleri vardır. Şu örneklere bakın:”

Twain bu sözde Almancanın en bilinen özelliklerinden birine, yani sözcükleri sınırsızca birleştirerek çok uzun ifadeler oluşturma eğilimine mizahi bir gönderme yapıyor. "Perspektifleri vardır" ifadesi, sözcüğün o kadar uzun olduğunu anlatıyor ki okurun gözünün başından sonuna kadar bir mesafe kat etmesi gerekiyor; tıpkı bir manzaraya bakarken derinlik algısı oluşması gibi.

Bu sözün devamında Twain, gerçek Almanca birleşik sözcüklere örnekler vererek okura bu uzunluğu somut olarak gösteriyor. "Perspektif" sözcüğünü dilbilgisi yerine görsel sanatlardan ödünç alması, onun soyut bir konuyu gündelik bir imgeyle anlatmadaki becerisini yansıtıyor. Mizah, abartı ile gerçek arasındaki ince çizgide duruyor: Almanca sözcükler gerçekten de çok uzun olabiliyor, ama bir perspektife sahip olacak kadar değil.

Söz, yabancı bir dilin tuhaflıklarını sevgi dolu bir alayla ele almanın örneği. Twain, Almancayı öğrenme çabası içindeki bir yabancının gözünden, dilin hem hayranlık hem de şaşkınlık uyandıran yanını okura sunuyor.

Bu söz, Mark Twain'in 1880'de yayımlanan gezi kitabı "A Tramp Abroad"da yer alır. Kitabın "The Awful German Language" başlıklı ek bölümünde Twain, Almanca öğrenirken karşılaştığı zorlukları esprili bir dille anlatır. Uzun birleşik sözcükler, bu bölümde alaycı bir dille ele aldığı başlıca konulardan biridir.