“Benim iddiam şudur ki, bedenim bana aittir; en azından ben onu her zaman öyle gördüm. Onunla deney yaparak zarar görürsem, acı çeken ben olurum, devlet değil.”

Mark Twain bu sözünde bireyin kendi bedeni üzerindeki özerkliğini savunur. Bedenin mülkiyetinin kişiye ait olduğu fikri, onun özgürlük anlayışının temel taşlarından biridir. Twain, devlet müdahalesine karşı bireysel deneyim alanını sınırlandıran bir anlayışa karşı çıkar; burada beden, kişinin kendi tasarrufunda olması gereken nihai özel alan olarak öne çıkar.

Sözün ikinci kısmındaki 'zarar bana dokunur, devlete değil' vurgusu, kişisel sorumluluğu ve sonuçlara katlanma yükümlülüğünü de beraberinde getirir. Twain, bireyin kendi bedeniyle ilgili deneylerinde alacağı riskin faturasının yine kendisine ait olduğunu; bu nedenle devletin bu alanı denetleme yetkisinin meşru olmadığını öne sürer. Bu, liberal bireycilik ve kişisel özgürlük düşüncesiyle uyumlu bir duruştur.

Bu düşünce, günümüzde bedensel özerklik, kişisel sağlık kararları ve devlet otoritesinin sınırları üzerine süregelen tartışmalarla da bağlantılıdır. Söz, insanın kendi varlığı üzerindeki tasarrufunun temel bir hak olduğunu hatırlatır. Twain'in burada ciddi bir tartışma yürütmesi, onun yalnızca bir mizahçı değil, aynı zamanda toplumsal ve siyasi konularda güçlü görüşleri olan bir düşünür olduğunu da gösterir.

1901 yılında New York Eyalet Meclisi'ne hitaben yapılan bir konuşmadan alınmıştır. Bu konuşma, dönemin bazı yasal düzenlemelerine karşı kişisel özgürlüğü savunmak amacıyla yapılmıştır.