“Bir kedinin düzgün gramer kullandığını söyleyebilirsiniz. Evet, kedi kullanır — ama kediyi bir kez heyecanlandırın; geceleyin bir kulübenin üstünde başka bir kediyle tüy yolma kavgasına tutuşsun, öyle bir gramer duyarsınız ki çeneniz kilitlenir. Cahil insanlar kavga eden kedilerin çıkardığı sesin bu kadar sinir bozucu olduğunu sanır, ama öyle değildir; sinir bozan şey kullandıkları o mide bulandırıcı gramerdir.”

Twain burada "gramer" kavramını eğlenceli bir metafora dönüştürüyor. Kedilerin günlük hâllerindeki zarif ve ölçülü davranışlarını düzgün bir dilin kurallarına benzetiyor; kavga sırasında çıkardıkları vahşi, bozuk ve düzensiz sesleri ise gramerin çöküşüne. Elbette kedilerin gerçekten gramer kullandığını söylemiyor; okurunu güldürmek için dilbilgisi terimlerini hayvan davranışlarına uyguluyor.

Sözün mizahı, saçma bir önermeyi son derece ciddi bir tonda savunmasından geliyor. "Çeneniz kilitlenir" ve "mide bulandırıcı gramer" gibi abartılı ifadeler, kedilerin kavga seslerinin ne kadar rahatsız edici olduğunu vurgulamanın komik yolu. Aynı zamanda dilin düzgün kullanımı ile medeni davranış arasında yarı şaka yollu bir paralellik kuruyor.

Bu söz, Twain'in gündelik gözlemleri mizahla harmanlama ustalığını yansıtıyor. Okura, dilin ve davranışın inceliğinin ne kadar kırılgan olduğunu —ve ne kadar kolay bozulabildiğini— gülerek düşündürüyor.

Bu söz, Mark Twain'in 1880'de yayımlanan gezi kitabı "A Tramp Abroad"da yer alır. Kitapta Alman dili üzerine yazdığı "The Awful German Language" ek bölümünde dillerin gramer yapılarını tartışırken, konuyu mizahi bir yöne çekerek kedilerin çıkardığı seslerle dilbilgisi arasında şakacı bir benzetme kurar. Bu, bölümdeki mizahi anlatımın tipik örneklerinden biridir.