“Deneyimli, çalışkan, hırslı ve çoğu zaman oldukça pitoresk bir yalancı.”

Bu söz, Mark Twain'in kendine özgü mizah anlayışının bir örneğidir. "Pitoresk yalancı" ifadesi, yalanın sıradanlıktan uzak, âdeta resmedilmeye değer canlı ve ilginç nitelikte olduğunu ima eder. Twain, "yalan" kavramının ahlaki açıdan sorgulanabilir yanını bir an için askıya alarak, onu bir insan tipolojisi üzerinden tanımlar. Söz, tek başına ele alındığında kimden ve hangi bağlamda söz edildiği bilinmediği için muğlak kalsa da, Twain'in insan karakterlerine yönelik keskin gözlemciliğini yansıtır.

Twain, yazarlık yaşamı boyunca insanların kendilerini olduğundan farklı gösterme biçimlerine ilgi duymuş, bunu da çoğu kez gülmece yoluyla işlemiştir. Burada da yalan söyleme eylemini bir beceri, hatta bir sanat biçimi gibi sunarak okurun ahlaki yargılarını mizahla sarsar.

Sözün bugünkü okura söylediği şey, insan doğasının abartılı ve eğlenceli yönlerine de bakmak gerektiğidir. Ancak bağlam eksik olduğundan, bu ifadenin belirli bir kişiyi mi yoksa genel bir tipi mi hedeflediği belirsizdir.