“İnsan dindar bir hayvandır. Dindar olan tek hayvandır. Gerçek dine sahip olan tek hayvandır — hem de birkaç tane. Komşusunu kendisi gibi seven ve teolojisi doğru değilse onun boğazını kesen tek hayvandır.”

Twain bu sözde din konusunu ironik bir dille ele alır. İnsanın "dindar hayvan" olarak tanımlanması, hem insanın inanç arayışını hem de bu arayışın yol açtığı çelişkileri vurgular. "Gerçek dine sahip olan tek hayvan — hem de birkaç tane" ifadesi, her dinin kendisini mutlak doğru saymasına yönelik ince bir alaydır. Bu çoğulluk, tek bir gerçek din iddiasının aslında ne kadar kırılgan olduğunu gösterir.

İkinci bölümdeki "komşusunu kendisi gibi seven ve teolojisi doğru değilse onun boğazını kesen" ifadesi ise din adına işlenen şiddete işaret eder. Twain, sevgi ve hoşgörü öğütleyen dinlerin, inanç farklılıkları söz konusu olduğunda nasıl düşmanlığa dönüşebildiğini çarpıcı biçimde ortaya koyar. Bu, insanın ahlaki tutarsızlığına yönelik bir eleştiridir.

Söz, Twain'in kurumsal dine ve dogmatizme mesafeli bakışını yansıtır. O, inancın kendisinden çok, inanç adına sergilenen ikiyüzlülüğü ve hoşgörüsüzlüğü hedef alır. Günümüzde de din temelli çatışmaların sürdüğü düşünüldüğünde, sözün uyarıcı niteliği güncelliğini korumaktadır.

Söz, Twain'in 1869'da yayımlanan "Man's Place in the Animal World" başlıklı yazısından alınmıştır. Bu yazıda Twain, insanın hayvanlar âlemindeki yerini mizahi bir dille sorgular; insanı hayvanlarla karşılaştırarak onun eşsiz olduğu varsayılan ahlaki üstünlüğünü tartışmaya açar.