“O [George Washington Cable], bana kutsal Pazar gününden nefret etmeyi ve onu hiçe saymanın yeni ve zahmetli yollarını aramayı öğretti.”

Mark Twain bu sözünde, yakın dostu ve edebiyat çevresinden tanıdığı yazar George Washington Cable'dan esprili bir dille söz eder. Twain, dindarlığın biçimsel kurallarına ve özellikle Pazar gününün katı biçimde kutsanması anlayışına mesafeli duran biriydi. Burada Cable'ı, kendisine Pazar gününü hiçe sayma konusunda âdeta bir öğretmen gibi göstererek mizahi bir anlatım kurar.

Söz, Twain'in üslubuna özgü bir abartı ve ironi barındırır. "Yeni ve zahmetli yollar aramak" ifadesi, aslında Pazar gününü kutsal kurallara uygun geçirmenin getirdiği sıkıntıya karşı, bunu hiçe saymanın bile yarattığı bir tür oyuncu çabayı ima eder. Böylece dinsel yükümlülüklerden duyulan yorgunluk, mizahi bir dille dışa vurulur.

Bu söz, Twain'in hem kendi din anlayışını hem de dostluk çevresiyle paylaştığı serbest düşünceye yatkın havayı gösterir. Okura, samimi dostluklarda ortak isyanların ve esprilerin nasıl bir bağ oluşturduğunu da hissettirir.

Mark Twain'in 27 Şubat 1885'te William Dean Howells'a yazdığı bir mektuptan alınan bu söz, yazarın George Washington Cable ile dostluğunu esprili bir dille anlattığı bölümde geçer. Cable, Pazar gününü katı kurallarla geçirme geleneğini sorgulayan tutumuyla Twain'i etkilemiştir. Mektup, 1917'de Albert Bigelow Paine tarafından derlenen 'Mark Twain's Letters' adlı eserin ikinci cildinde yayımlanmıştır.