“Medeniyetin Nimetleri Vakfı, akıllıca ve ihtiyatla yönetildiğinde, harikulade bir şeydir. Onda, oynanan diğer oyunların herhangi birinde olduğundan daha fazla para, daha fazla toprak, daha fazla egemenlik ve başka türlü menfaatler vardır. Fakat Hıristiyan âlemi son yıllarda onu kötü oynuyor ve bence bunun bedelini mutlaka ödeyecektir. Yeşil çuha üzerinde beliren her kazığı kapmak için o kadar hevesliydi ki, Karanlıkta Oturan İnsanlar bunu fark etti — fark etti ve telaş göstermeye başladı. Medeniyetin Nimetlerinden kuşkulanmaya başladılar.”

Bu pasajda Mark Twain, sömürgeci Batı siyasetini kumar metaforu üzerinden acı bir ironiyle eleştirir. 'Medeniyetin Nimetleri Vakfı' olarak adlandırdığı kurumsal söylemi, aslında sömürgeciliği süsleyen bir etikete dönüştüren devlet politikalarını kasteder. Ona göre bu 'oyun' görünürde medeniyet götürme amacı taşır, gerçekte ise para, toprak ve egemenlik kazanma hırsını maskeler.

Twain, 'Karanlıkta Oturan İnsanlar' ifadesiyle sömürülen halkları ima eder. Bu halklar, Batı'nın söylemi ile eylemleri arasındaki çelişkiyi fark etmeye başlamıştır. Yazar, sömürgeciliğin doğal bir sonucu olarak güvensizlik ve tepkinin ortaya çıktığını anlatır. Burada 'yeşil çuha' ile kumar masasına gönderme yapılır; devletler arası rekabet sıradan bir oyuna indirgenerek alay konusu edilir.

Pasajın sonunda Twain, Batı'nın bu tutumunun er ya da geç zarara yol açacağını belirtir. Dilin inceliği ve altındaki öfke, yazarın yalnızca bir mizah ustası değil, aynı zamanda döneminin en güçlü emperyalizm eleştirmenlerinden biri olduğunu gösterir. Bugün de bu söz, büyük güç siyasetinin söylemsel meşrulaştırma araçlarını sorgulamak için güçlü bir çerçeve sunar.

1901'de yayımlanan 'To the Person Sitting in Darkness' (Karanlıkta Oturan Kişiye) adlı yazısından alınmıştır. Twain bu yazıda, başta ABD'nin Filipinler'deki ve Batılı devletlerin Çin'deki politikaları olmak üzere sömürgeci uygulamaları sert bir dille hicvetmiştir.