“Tek bir kibri vardı; öğüt vermeyi herkesten daha iyi bildiğini düşünürdü.”

Bu söz, bir karakterin kendisiyle ilgili yanılgısını tek cümlede özetleyen keskin bir gözlemdir. Kişinin tek bir kibri olduğunu söylemek, aslında bu tek kusurun ne kadar büyük ve belirleyici olduğunu ima eder. Öğüt vermeyi herkesten iyi bildiğine inanmak, insanlara tepeden bakmak, onları yetersiz görmek anlamına gelir. Twain bu cümlede, kendini başkalarından üstün gören bir karakteri gülünç duruma düşürür; çünkü burnu büyüklük ile sınırlı bilgi arasındaki fark onun için önemli bir mizah kaynağıdır.

Twain'in eserlerinde "öğüt verici" karakterler genellikle ikiyüzlü, kendini beğenmiş veya başarısız kişilerdir. Yazarın bu cümlede kullandığı ironik ton, bu tür karakterlere karşı eleştirel mesafesini açıkça gösterir. "Tek bir kibri vardı" ifadesindeki indirgemeci üslup, karakteri özetlemenin yanı sıra okura onu tanıyıp yargılaması için yeterli malzeme verir.

Bugünün okuru için bu söz, insanın kendine dair algısının gerçekte ne kadar çarpıtılmış olabileceğini hatırlatır. Sürekli öğüt dağıtan birinin asıl sorununun bilgi eksikliği değil, kendi sınırlarını görememek olduğunu incelikli bir şekilde anlatır.

Söz, Twain'in 1900'de yayımlanan "The Man That Corrupted Hadleyburg" adlı öyküsünün ilk bölümünden alınmıştır. Öyküde Hadleyburg kasabası ve bu kasabanın kusursuz dürüstlüğüyle övünen halkı anlatılır. Bu cümle, anlatıcının topluluğu tanıtırken çizdiği karakter portrelerinden birine aittir.