“Muazzam miktarda bir zihne sahip olmalıyım; bazen bir karara varmam bir haftamı alıyor.”

Twain bu sözde kendi yavaş karar verme sürecini, zekâsının büyüklüğüne bağlayarak esprili bir övünme yapar. "Muazzam miktarda zihin" ifadesi, zihni neredeyse ölçülebilir bir madde gibi sunarak abartılı bir mizah yaratır. Yavaş düşünmeyi bir eksiklik olarak değil, derin ve kapsamlı düşünmenin doğal bir sonucu olarak gösterir.

Buradaki mizah, iddianın kendisiyle sunuluş biçimi arasındaki gerilimden doğar. Bir insan zekâsıyla övünürken aynı anda kararsızlığını itiraf eder; bu da okuyucuda hem gülme hem de kendini tanıma duygusu uyandırır. Twain, kendi zayıflığını bir üstünlük işaretine dönüştürerek insanın kendini olduğundan farklı gösterme eğilimiyle de inceden alay eder.

Söz aynı zamanda düşünme sürecinin aceleye getirilmemesi gerektiğine dair hafif bir gönderme taşır. Karar vermek için zaman ayırmak, olgun bir zihnin göstergesi sayılabilir. Twain bu düşünceyi, kendini merkeze alan abartılı bir üslupla ama sevimli bir ironiyle dile getirir.

Söz, Twain'in 1869'da yayımlanan The Innocents Abroad adlı gezi kitabının 7. bölümünde yer alır. Kitap, Twain'in Avrupa ve Kutsal Topraklar'a yaptığı yolculuğu mizahi bir dille anlatır.