“Savaştan sonra pamuk eyaletlerinde... Yahudi güçlü bir biçimde geldi, plantasyonda dükkân açtı, zencinin bütün ihtiyaçlarını krediyle karşıladı ve sezon sonunda zencinin o yılki üründen payının ve bir sonraki yılki payının bir kısmının sahibi oldu. Çok geçmeden beyazlar Yahudiden nefret etti ve zencinin de onu sevdiği şüphelidir.”

Mark Twain bu sözlerinde, Amerikan İç Savaşı sonrası Güney eyaletlerindeki ticari ilişkileri anlatıyor. Yahudi tüccarların plantasyon bölgelerinde kurdukları kredi düzeninin, zamanla hem beyazların hem de siyahların Yahudilere yönelik olumsuz duygular beslemesine yol açtığını aktarıyor. Bu tablo, Yahudilerin toplumsal olarak önyargıyla karşılanmasının temelinde ekonomik ilişkilerin yattığını savunan genel tezinin bir parçasıdır.

Twain burada bir gerçekliği olduğu kadar yaygın bir algıyı da betimliyor; bu anlatının kendisi, dönemin Yahudi karşıtı stereotiplerini yansıtma riski taşır. Metin, Yahudilere yönelik düşmanlığı makul bir sosyolojik olgu gibi açıklamaya çalışırken, aynı zamanda dönemin ırksal ve ekonomik kalıplarını da yeniden üretir. Okur için, tarihsel önyargıların nasıl gündelik ekonomik ilişkilere bağlandığını ve edebi metinlerin bile bu önyargılardan bağımsız olmadığını gösteren önemli bir örnektir.

Mark Twain'in Harper's Magazine'de Eylül 1899'da yayımlanan 'Concerning the Jews' adlı makalesinin, Güney eyaletlerindeki Yahudi tüccarlara dönük algıyı ele alan bölümünden alınmıştır. Twain, Yahudilere yönelik ekonomik temelli önyargıyı, İç Savaş sonrası Güney'in toplumsal koşulları üzerinden örneklendirir.