“Sizin ırkınız, bütün yoksulluğuna rağmen, tartışmasız tek bir gerçek silaha sahip — kahkaha. Güç, Para, İkna, Yalvarış, Zulüm — bunlar devasa bir sahtekârlığı kaldırabilir, onu biraz itebilir, biraz sıkıştırabilir, yüzyıllar boyunca biraz zayıflatabilir: ama yalnızca Kahkaha onu bir anda paçavraya ve atomlarına ayırabilir. Kahkahanın saldırısına karşı hiçbir şey dayanamaz.”

Twain bu sözde mizahı, insanlığın elindeki en güçlü silahlardan biri olarak tanımlar. Güç, para, ikna, yalvarış ve hatta zulüm gibi araçlar zamanla bir sahtekârlığı ancak zayıflatabilir; fakat kahkaha, onu tek darbede paramparça edebilir. Buradaki 'sahtekârlık' kavramı toplumda yerleşik hale gelmiş yalanları, ikiyüzlülükleri ve baskı araçlarını kapsar.

Twain'e göre kahkahanın gücü, ciddi bir tartışmada savunulamayacak olanı alaya alarak, onun meşruiyetini temelden sarsmasından gelir. Bir kurum ya da fikir gülünç duruma düştüğünde, artık korku ya da saygı uyandıramaz. Bu yüzden mizah, doğrudan bir saldırıdan çok daha etkili bir yıkım aracıdır. 'Paçavra ve atomlarına ayırmak' ifadesi bu ani ve tam yıkımı vurgular; yüzyıllar süren yavaş aşınmanın tersine kahkaha anlık bir çözülme yaratır.

Bugün bu söz, toplumsal eleştiride mizahın ve hicvin rolünü savunan bir manifesto gibi okunabilir. Ciddiyetin sustuğu yerde hiciv konuşur; korkunun sindirdiği insan, güldüğü an özgürleşir. Twain'in kendi yazarlık kariyeri de bu anlayışın bir kanıtıdır: En sert toplumsal eleştirilerini bile mizahın kalkanı arkasında yapmıştır.