“Üstlerine saygılı ol, eğer varsa.”

Mark Twain bu sözde, görünüşte ahlaki bir öğüt verir gibi yapar; ancak cümlenin sonuna eklediği "eğer varsa" ifadesi bütün anlamı tersine çevirir. Bu ek, aynı zamanda bir şüphe ve alay taşır: Bir gencin üstü olarak görülebilecek kişilerin gerçekten saygıyı hak edip etmediği belirsizdir. Bu da hiyerarşi ve otorite kavramlarını sorgulayan esprili bir yaklaşım doğurur.

Twain'in "Advice to Youth" konuşmasının genelinde, yetişkinlerin gençlere verdiği kalıplaşmış öğütleri taklit ederek onları hicvettiği görülür. Bu söz de o bağlamda, ahlak dersi veren ciddi bir cümlenin içine yerleştirilmiş küçük bir mizah bombası gibidir. Twain, saygının körü körüne değil, hak edene gösterilmesi gerektiğini ima eder.

Bugünün okuru için bu söz, otoriteyle ilişkimizi gözden geçirmeye davet eden zamansız bir nükte olarak değerlendirilebilir. Özellikle toplumsal hiyerarşilerin ve güç ilişkilerinin tartışıldığı dönemlerde, bu tür kısa iğnelemeler mizahın düşündürücü gücünü ortaya koyar.

Bu söz, Mark Twain'in 15 Nisan 1882'de Boston'da The Saturday Morning Club'a yaptığı "Advice to Youth" (Gençlere Öğütler) başlıklı konuşmasından alınmıştır. Twain bu konuşmada, dönemin gençlere yönelik ahlak vaazlarını parodileştirir. Ebeveynlere, öğretmenlere ve topluma yönelik esprili uyarılarla dolu bu konuşma, ciddi bir öğüt gibi başlayıp her cümlede mizahi bir bükülmeyle ilerler.