“Yarın gece ilk kez bir Boston seyircisinin karşısına çıkıyorum — 4000 eleştirmen.”

Mark Twain burada bir konferans ya da gösteri öncesindeki heyecanını mizahi bir dille ifade ediyor. Seyirciyi "eleştirmen" olarak nitelendirmesi, onun tipik ironik üslubunun bir örneğidir. Boston'ın dönemin entelektüel ve kültürel merkezlerinden biri olduğu, dolayısıyla seyircisinin beğenisinin zor kazanılacağı düşüncesi bu sözde ima ediliyor olabilir. Twain, "eleştirmen" kelimesini kullanarak seyircinin yalnızca bir izleyici kitlesi olmadığını, aynı zamanda onu yargılayacak bir heyet gibi algılandığını vurguluyor. Bu abartı, sahnedeki sanatçının ya da konuşmacının hissettiği baskıyı esprili bir şekilde gözler önüne serer.

Twain'in bu sözü aynı zamanda sahne öncesi kaygıyı evrensel bir deneyim olarak yansıtır. İzleyicinin sayısının belirtilmesi, beklenen kalabalığın büyüklüğüyle hissedilen sorumluluğu orantılı hale getirir. Oysa sıradan bir konuşmacı belki "seyirci" derken, Twain bilinçli olarak "eleştirmen" kelimesini seçerek hem izleyiciye saygı hem de kendi rolüne dair ince bir mizah katar. Bu, onun topluluk önünde konuşma geleneğindeki yerini ve mizah anlayışını birleştiren kısa ama çarpıcı bir örnektir.

Mark Twain, kız kardeşi Pamela Clemens Moffet'e 9 Kasım 1869'da yazdığı mektupta Boston'da vereceği ilk konferanstan söz eder. Twain bu dönemde ülke çapında popüler bir konuşmacı olarak tanınmaya başlamıştı; 'Innocents Abroad' seyahatnamesinin başarısının ardından konferans turlarına çıkmıştı. Boston, o dönemde Amerikan kültür hayatının önemli merkezlerindendi ve böyle bir seyirci karşısına ilk kez çıkmak Twain için hem heyecan verici hem de kaygı uyandırıcıydı.