Beni Baş Aşağı Gömün

Fıkra, Nasreddin Hoca’nın dostlarıyla konuştuğu mecliste vasiyetini söylemesiyle başlar: Öldüğünde baş aşağı gömülmek ister. Çevresindekiler bu isteği garip bulur ve nedenini sorar. Hoca, kıyamet koptuğunda dünyanın altüst olacağını, bu yüzden kendisinin “dosdoğru” kalkacağını söyler. Kıyamet, sözlükte tek tanrılı dinlerin inanışına göre dünyanın sonu ve ölülerin dirilerek mahşerde toplandığı zaman olarak açıklanır.

Fıkranın nüktesi, Hoca’nın baş aşağı gömülme isteğini dünyanın altüst olacağı düşüncesine bağlayıp durumu kendi lehine çevirmesidir. “Dosdoğru kalkarım” sözü, ters duruşun düz hale gelmesini ve ayağa kalkmayı düşündürür. Hoca, beklenmedik bir mantıkla soruya esprili bir cevap verir. Fıkra, alışılmadık bir isteğe farklı bir bakışla yaklaşmanın zekice ve güldürücü bir sonuç doğurabileceğini gösterir.