Önsezi

Fıkrada Hoca, ormanda oturduğu dalı keser. Yoldan geçen biri, bu davranışın tehlikeli olduğunu ve dal kırılınca Hoca’nın düşeceğini söyler. Hoca uyarıyı dikkate almaz; dal kırılır ve yere düşer.

Düştükten sonra Hoca, yolcunun düşüşü önceden bilmesini, ölüm zamanını da bilebileceğinin işareti sayar ve bunu sorar. Fıkranın nüktesi, bir kişinin yakın bir sonucu öngörmesini her şeyi bilebildiği şeklinde yorumlamasından doğar. Hoca’nın sorusu, düşmenin açık nedenini göz ardı eden gülünç bir çıkarımdır. Fıkra, uyarıları dinlemenin önemini ve sınırlı bir bilgiden gereğinden büyük sonuçlar çıkarmanın yanıltıcı olabileceğini düşündürür.