Terzi

Nasreddin’in annesi onu zanaat öğrenmesi için bir terzinin yanına çırak olarak verir. İki yıl sonra annesi ondan bir şey dikmesini isteyince Nasreddin, şimdiye kadar yalnızca dikilmiş giysileri sökmeyi öğrendiğini söyler. Terzinin elbise dikmeyi de ileride öğreteceğini ekler.

Fıkranın nüktesi, Nasreddin’in terzilik işinin yalnızca sökme kısmını öğrenmiş olmasına rağmen bunu “işin yarısı” saymasından doğar. Annesinin isteğine verdiği cevap, onun mesleği henüz bütün yönleriyle öğrenmediğini açıkça gösterir. Fıkra, bir işi öğrenirken yalnızca tek bir aşamasını bilmenin yeterli olmadığını, ustalığın işin tamamını öğrenmekle mümkün olduğunu mizahi biçimde anlatır.