Bad-ı Sabaya Sorsunlar

Şiirde konuşan kişi, Canan’ın bulunduğu yere ulaşmaya çalışır; “Bad-ı sabaya sorsunlar” diyerek rüzgâra haber sorulmasını ister. Verilen sözlükte bad “rüzgâr, yel”dir. “Canan illeri kandedir” dizesi her bölümde yinelenerek sevilenin diyarının nerede olduğu sorusunu ve onu bulamamanın yarattığı özlemi öne çıkarır. Görenlerden haber beklenir; ancak haber gelmeyişi arayışı daha da çaresiz kılar.

Şiirde içten gelen yoğunluk, “yürek kaynar” ve “mevce vurup hadden aştım” imgeleriyle anlatılır. Mevce “dalga” demektir; dalga imgesi, taşan duyguyu ve sınırı aşan özlemi güçlendirir. Gurbete düşme ve gözyaşı dökme, konuşanın ayrılık acısını belirginleştirir. Son bölümde Derviş Himmet, Canan’a “ol mah” diye seslenip onu görüp göremeyeceğini sorar. Genel olarak şiir, sevgiliye duyulan özlemi, uzaklık ve kavuşma arzusuyla dile getirir.