Bektaş-ı Veli'nin Yolun Bilmeyen

Şiir, Bektaş-ı Veli’nin yolunu benimsemeyi ve Ali evladına bağlılığı yüceltir. İlk bölümde bu yola bağlı olmayanların gündüzünün bile karanlık sayılacağı söylenir; böylece inanç ve bağlılık, aydınlık imgesiyle anlatılır. “Gündüzü karanlık gece sayılır” dizesi, yolu bilmemeyi manevi bir karanlık olarak görür. İkinci bölümde Ali evladına umut bağlama düşüncesi öne çıkar; verilen sözlükte “güman” kelimesi “umut” anlamındadır. Şiirin dili, bu bağlılığı güçlü ve kesin bir inanç olarak sunar.

Son bölümde başın tacı, Kâbe’ye uzanan uç ve Ehl-i beyt topluluğu yücelik imgeleriyle anılır. “Arşın” yaklaşık 68 santimetrelik bir uzunluk ölçüsüdür; burada yükseklik anlatımına katkı verir. Şair, Hazret-i Hünkâr’ı mürşit bilenleri, yani doğru yolu gösteren kişiyi kılavuz kabul edenleri över. Son dizedeki niyazın yüz bin hocaya denk tutulması, bu bağlılığa verilen manevi değeri vurgular. Ana düşünce, Bektaş-ı Veli’nin yoluna ve Ali evladına bağlılığın yüceliğidir.