Bizi Bu Sevdaya Salan

Şiir, Allah’a ve Hak yoluna yönelen sevdayı, bu yola gönül veren kişinin bağlılığını anlatır. İlk dizelerde bu sevdanın Allah’tan geldiği söylenir; ardından gönül veren kişinin aşkının her dem, yani nefes nefes artması dile getirilir. Rasül’ün bindiği taşın anılması, inanç dünyasına ait bir imge olarak şiirde yer alır; taşın nasıl durduğuna dair dize ise bu imgeye gizemli bir hava katar.

Şair, Pir Sultan’a bağlılığını ve Ali Şah’a duyduğu yücelik saygısını dile getirir; Hak’tan utanmayı ve Hak’ı övmeyi er kişiye yakıştırır. Son bölümde kendi okur yazar kimliğini ve cihanı dolaşmasını anarken, bu yönelişi Hak’tan gelen bir nazar ve sır olarak sunar. Şiirin ana düşüncesi, ilahi sevdaya bağlılığın insanın yaşamını ve sözünü biçimlendirmesidir.