Dest-i Yâr

Dest-i Yâr Cebhe-i pür zılalim üstünde Titreyince senin elin ey yâr, Âsümân-ı hayâlim üstünde Açılır bir şükûfe-i nevvâr! Kalbimin üstüne tebessümle Elini va'z edince sen câna, Makber-i rûhuma terahhümle Bir kebûter gelir konar gûyâ! Neler eyler bana, neler ihsâs O küçük dest-i hârikulâde Ki tutar da zaman zaman öperim! Destine leblerim edince temâs Sanırım, tâ semâya gitmiş de Leb-i dürrî-i mâhı bûs ederim! Cenab Şahabeddin