Düştüm Yine Bir Derde

Şiirde konuşan kişi, yeniden bir derde düştüğünü ve bulunduğu yerde karar kılamadığını söyleyerek gönül huzursuzluğunu dile getirir. “Gönlüm niçin eğlenmez” dizesinin her bölümde tekrarlanması, sıkıntının dinmediğini ve şiire içli, sorgulayıcı bir ses verdiğini gösterir. Yarabbî’ye seslenip yarini istemesi ve onun cemalini görmeyi dilemesi, özlem ve kavuşma arzusunu öne çıkarır; yarinin kim olduğu metinde kesinleştirilmez.

Kişi, zînet, şöhret ve izzet arayışlarının huzursuzluğunun nedeni olmadığını söyler. Mümin olduğunu belirtip şükrettiğini, düşündüğünü ve daima—her vakit—zikrettiğini anlatır. Son bölümde yolun “acep”, yani acaba denecek kadar şaşırtıcı olduğunu dile getirir. Verilen sözlükte “kuldur” halk dilinde “hırsız” olarak açıklanmıştır; bu karşılık dizedeki kullanımı açıklığa kavuşturmadığından burada kesin bir anlam yüklenemez. Şiirin ana duygusu, manevi arayışla iç içe geçmiş özlem ve gönül darlığıdır.