Merhaba hoş geldin ey ruh-i revanım

Şiir, şairin sevgilisini karşılayışını ve ona duyduğu yoğun bağlılığı dile getirir. “Merhaba” sözü, selam ve esenleme anlamıyla her bölümde yinelenerek kavuşma sevincini öne çıkarır. Sevgili; tatlı sözlü, güzel ve melek görünüşlü olarak anılır. “Şeker leb” gibi söyleyişler, onun güzelliğini ve çekiciliğini vurgulayan imgeler arasındadır.

Şair, sevgilinin dudaklarını anarken “nefha” sözcüğünün verilen anlamıyla güzel koku imgesine de yer verir. Sevgilinin gelişi nazlıdır; son bölümde sevgili, Nesimi’ye nasıl olduğunu sorar. Böylece şiir, yalnızca bir selamlaşmayı değil, beklenen sevgiliyle karşılaşmanın mutluluğunu ve ona adanmışlığı da anlatır. Tekrarlanan “merhaba”, bu duyguların şiirdeki temel sesi hâline gelir.