Seher oldu ey nigarım

Şiirde konuşan kişi, seher vakti sevgilisinin diyarından ayrılabileceğini söyler. Feleğin kendisini “gül yüzlü yarinden” ayırdığını dile getirirken özlem ve çaresizliğini duyurur. “Ölen bilir kalan bilir” dizesi, ayrılığın hem gideni hem de geride kalanı etkileyen ağır bir deneyim olduğunu vurgular. Yelin esmesiyle damarlarda bir kokunun duyulması, sevgiliyle bağın ve onun hatırasının sürdüğünü düşündüren bir imgedir.

Şiirin ana duygusu kavuşamama ve ayrılık acısıdır. Sevgililerin birbirine erişemediği ve göremediği anlatılır; son bölümde konuşan kişi, gidenlerin bir daha dönmediğini söyleyip sevgiliden yardım diler. Verilen sözlükte “belki” muhtemel olarak, “muhabbet” ise söyleşi, sohbet anlamındadır. Şiirde bu kelimeler, ayrılık ve özlem imgeleri arasında yer alır; anlamları bu tanımların ötesinde genişletilmemelidir.