“Ey Quirites, eşsiz yaşayabilseydik hepimiz bu dertten kurtulurduk; ama doğa öyle düzenlemiş ki, ne onlarla yeterince rahat yaşanabilir ne de onlarsız hiçbir şekilde yaşanabilir. Bu yüzden kısa süreli bir zevkten çok kalıcı esenliği gözetmek gerekir.”

Roma İmparatoru Augustus'un bu sözü, evlilik kurumunu ve toplumsal düzeni korumak amacıyla çıkardığı ahlak yasaları bağlamında değerlendirilmelidir. Augustus, Roma toplumunun temelini aile kurumunun oluşturduğuna inanıyor ve evliliği teşvik ederek nüfusun ve geleneksel değerlerin sürekliliğini sağlamaya çalışıyordu. Bu sözde evliliğin zorluklarını kabul etmekle birlikte, onu doğanın bir gereği ve toplumun selameti için vazgeçilmez bir kurum olarak savunur.

Sözün ilk bölümünde kadınlarla yaşamanın getirdiği sıkıntılara değinilir; ancak ikinci bölümde doğa fikri devreye girerek evliliğin kaçınılmazlığı vurgulanır. Bu, dönemin Roma toplumunda evliliğin bireysel bir tercih değil, toplumsal bir yükümlülük olarak görüldüğünü gösterir. Augustus, 'kısa süreli zevk' yerine 'kalıcı esenlik' arayışını öne çıkararak hazcı eğilimleri eleştirir ve kamusal yararı bireysel konforun önüne koyar.

Bugünün okuru için bu söz, devlet politikalarının özel hayata müdahalesi ve evlilik kurumunun toplumsal işlevi üzerine düşünmek için bir başlangıç noktası olabilir. Aynı zamanda, bireysel mutluluk ile toplumsal beklentiler arasındaki gerilimin çağlar boyunca süren bir mesele olduğunu da hatırlatır. Augustus'un yaklaşımı, kendi döneminin koşulları ve değerleri içinde anlaşılmalıdır.

Bu söz, Augustus'un evlilik ve ahlak yasaları olan Lex Julia ile ilgili olarak yaptığı bir konuşmadan alınmıştır. Livius'un aktarımına göre Augustus bu konuşmayı Quintus Caecilius Metellus'un daha önce yaptığı bir konuşmadan almış veya uyarlamıştır. Metellus'un asıl konuşmasından kalan bu parça, Aulus Gellius'un 'Noctes Atticae' (Attika Geceleri) adlı eserinde, 1. kitabın 6. bölümünde korunmuştur. Metellus'un bu sözleri, MÖ 131 yılında censor olarak evlilik konusundaki görüşlerini açıkladığı bir konuşmada söylediği düşünülür. Augustus'un bu konuşmayı kendi yasalarını savunurken kullanması, sözün Roma siyasi geleneğindeki önemini gösterir.